آخرین اخبار
استقلال؛ باشگاهی با ۴۰ رشته ورزشی و یک تیم فوتبال بیخانمان!
ایمان گودرزی؛ مدیران استقلال ظاهرا در توسعه ورزش آنقدر بلندپروازند که میخواهند در ۳۰ تا ۴۰ رشته ورزشی تیمداری کنند، اما در ابتداییترین وظیفهشان مقابل تیم فوتبال باشگاه درماندهاند؛ تأمین یک زمین تمرین اختصاصی!
این دیگر کمبود امکانات نیست؛ یک فاجعه در اولویتبندی مدیریتی است. چطور میشود نام باشگاه را استقلال بگذاری، در دهها رشته تیم داشته باشی، اما تیمی که هویت، اعتبار، هوادار و بخش بزرگی از سرمایه اجتماعی این باشگاه را ساخته، برای هر جلسه تمرین آواره زمین دیگران باشد؟
تیمداری در ۴۰ رشته، وقتی زیرساخت فوتبال خودت را نداری، افتخار نیست؛ ویترینسازی با جیب و اعتبار باشگاه است. به نظر می رسد استقلال قبل از اینکه به فکر فتح سکوهای رشتههای دیگر باشد، باید فکری به حال تیمی کند که استقلال با نام آن شناخته میشود و شاید تلخترین حقیقت این باشد؛ استقلال برای مدیرانش باشگاهی با ۴۰ رشته ورزشی است، اما برای تیم فوتبالش حتی یک زمین تمرین ندارد؛ انگار همهچیز در این باشگاه اولویت دارد، جز خود استقلال!
استقلال پیش از هر توسعهای باید به فکر فوتبالش باشد
کاظم اولیایی با انتقاد از گستردگی فعالیتهای ورزشی استقلال، تناسب نداشتن امکانات باشگاه با تعداد تیمهای تحت پوشش آن را یکی از مشکلات اساسی میداند.
او در این باره گفت: «میبینیم که هر روز استقلال وارد رشته جدیدی میشود، این کار در مجموع چیز بدی برای یک نام بزرگی مانند استقلال نیست اما زمانی ارزش پیدا می کند که تیم اصلی و حتی خود باشگاه مشکلاتی نداشته باشند، می بینیم که ساختمان از نظر فضای اداری و امکانات اولیه هم با محدودیت روبهروست. وقتی کارکنان و مسئولان باشگاه در ساختمانی کوچک فعالیت میکنند و حتی برای رفتوآمد میان اتاقها با کمبود فضا مواجهاند، باید درباره توان این مجموعه برای اداره تعداد زیادی تیم در رشتههای مختلف تجدیدنظر کرد. به اعتقاد من، اداره تیمهای سایر رشتهها میتواند به هیئتهای ورزشی سپرده شود و باشگاه استقلال تمرکز اصلی خود را روی فوتبال بگذارد؛ رشتهای که هویت و جایگاه این باشگاه با آن شکل گرفته است.»
تقسیم بودجه میان رشتهها و کاهش سهم تیم اصلی
مدیرعامل پیشین استقلال معتقد است افزایش تعداد تیمها بدون پیشبینی منابع مالی متناسب، در نهایت به ضرر تیم فوتبال تمام میشود؛ چراکه بودجه باشگاه میان بخشهای مختلف تقسیم شده و امکانات کمتری برای تیم اصلی باقی میماند.
اولیایی در این خصوص گفت: «مهم ترین چیز برای یک باشگاه وقتی می خواهد در چندین رشته تیمداری کند این است که بتواند از پس تمام هزینه های آنها بر بیاید، نه اینکه با منابع مالی محدود هر رشته را فقط در حد راه اندازی به دست بگیرد و بعدش آنها را به امان خدا واگذار کند. در چنین شرایطی، منابع مالی محدود میان بخشهای مختلف توزیع میشود و طبیعتاً تیم فوتبال هم با محدودیت بیشتری مواجه خواهد شد. این مسئله در نهایت خودش را در نارضایتی کادر فنی نشان میدهد. حواشی که با سهراب به وجود آمد ناشی از همین است، او نمیخواهد بازیکنانش به دلیل تمرین روی زمین غیراستاندارد با مصدومیت روبهرو شوند.»
پول تیمهای دیگر میتوانست مشکل زمین تمرین را حل کند
یکی از مهمترین انتقادهای اولیایی به مدیریت استقلال، بیتوجهی به ایجاد زیرساختهای اختصاصی برای تیم فوتبال است. او معتقد است با اختصاص بخشی از هزینههای فعلی به تجهیز مجموعههای متعلق به باشگاه، استقلال میتوانست از وابستگی به زمینهای تمرینی دیگر رها شود.
او در این باره گفت: «به نظرم اگر تنها بخشی از بودجهای که برای اداره تیمهای سایر رشتهها در نظر گرفته شده، به توسعه امکانات تمرینی فوتبال اختصاص پیدا میکرد، امروز شرایط کاملاً متفاوت بود. با سرمایهگذاری روی کمپ ناصر حجازی و مجموعه امام رضا(ع)، میشد دو زمین چمن باکیفیت و مجهز در اختیار تیم قرار داد؛ زمینهایی که در فصلهای مختلف سال قابل استفاده باشند. در آن صورت استقلال مجبور نبود برای پیدا کردن محل تمرین مناسب، هر بار با مشکلات تازهای روبهرو شود.»
اولیایی همچنین تأکید کرد اعتراض سرمربی استقلال به شرایط زمین تمرین، مطالبهای قابل درک است و گفت: «وقتی سطح زمین ناهموار است و بازیکن باید روی چمن پر از دستانداز تمرین کند، نمیتوان از سرمربی انتظار داشت نسبت به سلامت شاگردانش بیتفاوت باشد. بختیاریزاده مسئولیت فنی تیم را برعهده دارد و طبیعی است که نگران آسیبدیدگی بازیکنانش باشد. باشگاه باید شرایطی فراهم کند که کادر فنی بتواند بدون چنین دغدغههایی کار کند.»
مسئولیت مدیریت استقلال فراتر از اداره یک باشگاه است
مدیرعامل سابق استقلال در بخش دیگری از صحبتهایش، با اشاره به جایگاه اجتماعی این باشگاه، از مصطفی متدین خواست حساسیت مسئولیتی را که پذیرفته، درک کند.
اولیایی در این باره گفت: «مدیریت استقلال مسئولیت کوچکی نیست. این باشگاه میلیونها هوادار دارد و تعداد زیادی از پیشکسوتان هم عملکرد مدیران را دنبال میکنند. مدیرعامل باید بداند تصمیمهایی که میگیرد، فقط به مسائل روزمره اداری محدود نمیشود و مستقیماً روی آینده تیم و رضایت هواداران تأثیر میگذارد. متدین باید با درک این جایگاه، پاسخگوی انتظارات جامعه بزرگ استقلال باشد؛ در غیر این صورت، ادامه فعالیت در چنین مسئولیتی با دشواری جدی روبهرو خواهد شد.»
توسعه بدون زیرساخت یا بازگشت به اولویتهای اصلی؟
گسترش فعالیت در رشتههای مختلف ورزشی، بهخودیخود نمیتواند اقدامی منفی تلقی شود؛ به شرط آنکه باشگاه برای تأمین هزینهها، ایجاد امکانات و اداره مستقل هر تیم برنامه مشخصی داشته باشد. با این حال، وقتی تیم فوتبال استقلال همچنان با مشکلاتی مانند زمین تمرین، بدهیهای معوق و محرومیت نقلوانتقالاتی مواجه است، نحوه تخصیص منابع مالی و ترتیب اولویتهای باشگاه به پرسشی جدی تبدیل میشود.
استقلال پیش از آنکه به دنبال افزایش تعداد تیمهای ورزشی خود باشد، باید مشکلات پایهای تیم فوتبال را حل کند. وعدههای مدیران درباره تأمین زمین تمرین و جذب بازیکن در نیمفصل نیز زمانی میتواند اعتماد ایجاد کند که به اقدامات عملی و ماندگار تبدیل شود.
251 251
اخبار بازار
وبگردی





